Benim zihnimde bir şeylerin "Günü" olarak ifade edilen bir gün yaklaştığı ya da geldiğinde aslında o "... Günü" ilan edilenin aslında bu günden önce o kadar da çok önemsenmeyen, hatta 364 gün de unutulmuş ama o bir gün de hatırlanan bir şey olduğunu düşünürüm. Zaten akla da yatkın olanı bu olsa gerek ki, o unutlana bir gün atfetmek, onu hep unutlmaz yapmanın en etkili yolu da olacaktır. Ama "Anneler, babalar, nineler, kardeşler" gibi günlerin farkı ise "Tamamen Duygusal"  olan günler olduğundan daha bir güçlü vurgulanırlar.

Çünkü bu yolla, özellikle ufak çocukların bile harçlıklarına göz dikecek acımasız sermaye çevreleri, o günde daha çok kazanacak. Çcukların harçlıkları diyerek abartmıyoruz, bakın kendi ailenize, çevrenize, komşunuza, çocuklar arlarında "Sen annene ne alacaksın?" sorusuna o çocuk aklı ile almayacak olsa bile,  "Herkes annesine bir şey alıyor ben de almalıyım" imajını sokan "Anneler Günü Reklamı" bu sermaye çevrelerinin aynı zamanda en kıvrağından zekalarını görmemize yeterlidir. Halbuki, fakiri bu kadar çok olan ülkede, millet evine ekmek götüremezken, bu ailenin Anneler Gününde en hassas olacak olan varlıkları olan çocukların, hediye alamama psikolojisine bu kadar zorlamalı bir şekilde sokuluyor olmaları, sermayenin ne kadar acımasız olduğunu da bizlere göstermeye güzel bir delildir. Anneleri, parası olmayan çocuklar dışarıda, bahçede koparılan bir papatya ile de mutlu edebilirler, sen de hamaset yapıyorsun diyebilirsiniz ama, o çocuk böyle düşünmüyor "Bak ayşe annesine babası tarafından alınmış bir kolye veriyor, veya fatma babasının verdiği ahrçlıklarla annesine kazak alıyor" diyecek çocuk. Ve kendisinin bahçeden koparıp getireceği bir papatya ile annesini mutlu edebileceğini de hiç düşünmeyecek.

Olayın bir de anne tarafı var tabi, televizyonların ve internetin, gençliği adeta zehirlediği diziler, filmler, yarışmalar, programlar, web siteleri gırla gözlerimize sokulurken. Bu programlarda aile kavramları, ahlak vb... toplumu toplum yapan özellikleri aşağılayan her türlü malzeme kullanılırken. Bu şekilde yetişen gençlerimiz, çocuklarımızın anneye saygısının neredeyse onları ne kadar serbest bıraktıklarıyla doğru orantıdayken. "Anneler Günü" kutlu olsun demek, sadece bu günü empoze edenlerin kazanacağı bir günden ibarettir. Anneler için gün, her gündür, ama gel gör ki evlatları tarafından terkedilen anneler, sırf kendisine kızıldığı için reddedilen babalar her geçen gün daha da fazla katlanarak artarken.

Evlatların iyi bir evlat olduklarını gösterebilecekleri bir gün olarak alt başlıkla lanse edilen "Anneler, Babalar, Teyzeler" gibi günler, sadece boş günlerdir ve anne babalar her gün ve her zaman kadir-kıymetleri bilinecek kişilerdir. Gelin bu "Anneler Günü" annenize hiç bir hediye almayın, gelin bu anneler günün de, ona layık bir evlat olabilmenin yollarını daha bir araştırarak, onlara hayırlı evlat olma ödülünü verin. Onların kıymetini bilmeniz gerektiği gibi bilin, onlara "Öfff" bile demeyin, onlara güler yüzlü ve şefkatli olun, onlara, onlar size bebekken nasıl davranmışsa siz de onlara öyle davranın. Buna rağmen, varın bir hediye dahi almayın, hatta bu günün anneler günü bile olduğunu unutun, yeter ki onlara gerçek, kalıcı ve beklenen hediyeyi, "Hayırlı Evlat Olma" hediyesini verin. Onları günümüzün şekilci, sahte, riyakar sevgisi şeklinde sadece şeklen sevmeyin.