Dün pek çoğunuz haberlerde denk gelmiş olabilir, ancak yine de üzerine "insan olmak adına" bir çift kelam etme zorunluluğunda hissettim kendimi. Erzurumda periyodik olarak yapılan yardımlardan faydalanan 500 aile kendilerinin kullanımı ve ihtiyaçlarının giderilmesi açısından bayram arefesinde getirilen gıda maddelerini geri çevirdiler. Tabi haberi haber yapan geri çevirme değil geri çevirmenin gerekçesiydi ki insanın duygulanmaması için taştan daha sert bir yürek sahibi olması lazım. "Onlar bizen daha aç, biz açlıktan mı ölüyoruz ki?" şeklinde ifadelerini "en azından bize komşularımızda bir şekilde yardım ediyor" takip ediyor. Kastedilen "biz açlıktan mı ölüyoruz" ifadesi, televizyonlarda haftalardır gördüğümüz Afrika'nın bir çok bölgesinde yaşanan  insanlık dramı ve insanların durumuydu.Kendileri ihtiyaç sahibi olmalarına rağmen çocuklarına ait elbiseleri bile vermeyi teklif ediyorlar kendisine yardımı ulaştıran görevlilere.

İhtiyaç sahibi olan erzurumlu vatandaşlara getirilen makarna, margarin, helva, pirinç ve diğer kuru gıdalardan oluşan yardımlar böylelikle tekrar indirildikleri kamyonlara geri yüklenerek Afrikadaki insanlara gönderilme sözü alınarak iade edildi. Belki böyle bir tavır gerçek anlamda ihtiyaç sahibi olmayan insanlardan gelebilirdi ki bu yardımların Afrikaya ulaştırılmasını isteyen insanlar gerçekten ihtiyaç sahibi oldukları hem yaşadıkları ortamlarından hem de giyimlerinden rahatlıkla anlaşılabiliyor.

Değil "Komşusu açken tok yatan bizden değildir" düsturu, kendisinden binlerce kilometre uzaklıktaki insanlar için "ben yaşıyorum, onlar ise ölüyor" bu sebeple de yardımı onlar hakediyor demek gerçek anlamı ile insan olmanın tezahürüdür. Böylesi davranış gösteren bir toplumun içinde yaşamak insana mutluluk veriyor, davranışlarından ötürü acizane ben de bu vatandaşlarımızı gönülden tebrik ediyorum. Haberi detayları ile bu bağlantıdan okuyabilirsiniz.