Eskiden, canım sıkkın olduğunda, biraz kafamı dağıtmak birazda hava almak için beyoğluna gittiğim mekandı Leman Kültür, gidip alt kattaki kahvesi (diyeceğim) çay içer biraz kitap filan okuduğum tek yerimdi. Tabi iyi bir leman okuyucusuydum o zamanlar. Fakat son zaman içeriğinden daha doğrusu çizilen karikatürlerin hemen hemen tümünün belden aşağı esprilere dönüşmesi, eski çizgisinden en azından benim için çıkmış olduğunu düşündüğümden hiç okumadığım leman dergisi....

Hayır ibretlik olan kısmı bu değil, bilakis bu derginin bir konuya gösterdiği hassasiyet ve bu derginin gözterdiği bu hassasiyeti türkiyede neredeyse kimsenin göstermemesi oldu. Haremden edirneye yolculuk için otobüs beklerken, gazetecide gördüğüm Leman Özel Sayısı (Ocak-2009) dikkatimi çekti ve eski samimiyetin verdiği itici güçle bir tane alıp yolda bakma ihtiyacı duydum. İyiki de almışım, meğer Leman, özl sayısının içeriğini İsrailin vahşeti, densizliği, kendine yakışan anlamında barbarlığının, Filistinde yaşanan acıların ve bu acıya bir dur denmesini tetiklemeye vesile olabilme, onların bir anlamda bir halka yapılan büyük yok etme planının bir deşifresi gibi, bir özel Filistin sayısı...

Bu özel sayıyı ısrarla almanızı tavsiye diyorum ki yabancı kaldığımız bu konulara bir de buradaki pencereden bakalım. Tek kelimeyle onurlu ve insancıl bir davranış, kendilerini bir kez daha tebrik ediyorum bu vesile ile, düşünün Hain Arap Yöneticileri'nin bile yanlız bırakıp bir de üstüne Katil İsrail ile stratejik, sosyo-ekonomik ve bilumum her türlü anlaşmayı imzalamış olan bu sözüm ona Müslüman! Arap Sermayedarları, hem dindaşı hem ırkdaşı olan Filistinlileri arkadan ve önden yada her yandan bıçaklarken, böyle bir dergiyi, en azından insanlık onuru adına çıkaran Leman dergisi yönetici ve çalışanlarını kutlamamam imkansız. Bu tür bir katliam kim tarafından ve nerede yapılırsa yapılsın farketmez, o orada insanlığın bittiğinin göstergesidir ki buna göz kapayanlarda hainden başkaları değillerdir.

Evet bakıpta ibret alsınlar ki bir mizah dergisi artık bu acılara özel bir sayı hazırlayacak ve yayınlayacak kadar tükenmiş bir medya ortamındaki Türkiyede gayet anlamlı bir davranışla, adeta ibret alınası bir iş yaparak, en azından hangi safta olduklarını bu olayda belli etmişlerdir.

İnsandan yana ve insanlık onuru adına...

Umarım bu davranış, iki ayağı üzerinde yürümesi, takım elbise veya insan elbisesi giymesi, konuşması ve az da olsa düşünebilme yeteneği olmasından ötürü kendilerine insan denilen ama asla hayvan bile olamayacak olan yaratıklara örnek olur da, sırf geçici bir doyum, geçici bir hayat, geçici bir rahatlık için kendisini insan yapan diğer tüm unsurlardan sıyıran bu yaratıklar bir kez olsun öze dönebilir ve belkide bugün yaşananların aslında yarın kendilerinin yaşayacakları gerçekler olacağının farkına varırlar. Hiç kimse sonsuza değin zulüm yapamaz, yapamayacakta, ve her zirve aslında inişin, düşüşün, ve belkide kayboluşun başlangıç noktasıdır. Bu vesile ile tekrardan, İsrail denilen haydut ve korsan devletin zulmünü kınıyor, buna yardım eden ve destek olan (her türlü ekonomik ve sosyal destel içeren davranış, tutum ve haller dahil) aslında insanlık düşmanı diğer devlet ve bunların yöneticilerinin ahirette bu insanlarla beraber haşr'olunacağını tekrar hatırlatmak istiyorum.

Kişi sevdiği ile, dostu ile, arkadaşlık yaptığı ile beraberdir ve onun anlayışına ortak olduğu gibi zulmüne de ortaktır.